Εκπαίδευση, Ενημέρωση

Νέα μελέτη εξετάζει τις διαφορές στα παιδιά που έχουν διαγνωστεί με διαβήτη τύπου 1

Τα χαρακτηριστικά των παιδιών που έχουν διαγνωστεί με διαβήτη τύπου 1 πριν και μετά την ηλικία των έξι ετών διερευνήθηκαν σε μια νέα μελέτη.

Οι ερευνητές εξέτασαν τις διαφορές στην εμφάνιση και την αιτία των αυτοαντισωμάτων και των γονότυπων σε παιδιά που είχαν διαγνωστεί με την πάθηση.

Οι μελέτες του The Environmental Determinants of Diabetes in the Young (TEDDY) προσθέτουν σε ένα αυξανόμενο σύνολο στοιχείων που υποδηλώνουν ότι ο διαβήτης τύπου 1 δεν είναι μια μεμονωμένη ασθένεια. Προτείνουν ότι ο αυτοάνοσος διαβήτης ποικίλλει μεταξύ των παιδιών που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο λόγω της γενετικής τους σύνθεσης.

Αυτές οι μελέτες προωθούν όσα είναι γνωστά για τα αυτοαντισώματα που σχετίζονται με τον διαβήτη τύπου 1 και μπορούν να βοηθήσουν στο να προβλεφθεί ποια παιδιά γενετικά υψηλού κινδύνου είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 1 καθώς μεγαλώνουν.

Για τα άτομα με διαβήτη τύπου 1, λόγω μιας εσφαλμένη απόκρισης, το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται και εξαφανίζει τα βήτα κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη. Τα τέσσερα αυτοαντισώματα που σχετίζονται με την επίθεση σε αυτά τα βήτα κύτταρα (GADA, IA, IA2-2A και ZnT8A) είναι τα πιο αξιόπιστα για να υποδείξουν ότι το άτομο μπορεί να αναπτύξει διαβήτη τύπου 1. Ωστόσο, δεν είναι εγγυημένο ότι όλα τα παιδιά με οποιονδήποτε από αυτούς τους δείκτες θα πάθουν διαβήτη τύπου 1. Μια μελέτη του TEDDY αξιολόγησε τα χαρακτηριστικά του διαβήτη τύπου 1 σε παιδιά που είχαν διαγνωστεί πριν από την ηλικία των έξι ετών, σε σύγκριση με εκείνα που διαγνώστηκαν μετά την ηλικία των έξι ετών.

Ο επικεφαλής συγγραφέας Dr Jeffrey Krischer, διακεκριμένος πανεπιστημιακός καθηγητής υγείας και συμπρόεδρος της κοινοπραξίας TEDDY που χρηματοδοτείται από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, δήλωσε: «Τα αποτελέσματά μας υπογραμμίζουν τη σημασία του να λαμβάνεται υπόψη η ηλικία κατά την ανάπτυξη πολλαπλών αυτοαντισωμάτων κατά την αξιολόγηση των παραγόντων κινδύνου για εξέλιξη σε διάγνωση διαβήτη. Όταν ληφθεί υπόψη η μεταβαλλόμενη εικόνα της παρουσίασης των αυτοαντισωμάτων, φαίνεται ότι ο διαβήτης τύπου 1 σε νεαρή ηλικία είναι μια πιο επιθετική μορφή της νόσου».

Στην έρευνα συμμετείχαν 8.502 παιδιά που συμμετείχαν και διέτρεχαν υψηλό κίνδυνο να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 1. Οι ερευνητές παρακολούθησαν τα παιδιά από τη γέννησή τους έως την ηλικία των εννέα ετών κατά μέσο όρο. Συνολικά, 328 από αυτά τα παιδιά αναπτύχθηκαν από ένα προσυμπτωματικό στάδιο, όπου μπορούσαν να ανιχνευθούν αυτοαντισώματα στο αίμα τους, σε συμπτωματικό διαβήτη τύπου 1.

Από τα 328 παιδιά, τα μισά είχαν διαγνωστεί με διαβήτη τύπου 1 πριν από την ηλικία των έξι ετών και τα άλλα μισά μεταξύ έξι και 12 ετών. Στη συνέχεια, οι ερευνητές εξέτασαν τυχόν διαφορές μεταξύ των ηλικιακών ομάδων για να αξιολογήσουν εάν οι μορφές του διαβήτη τύπου 1 ήταν οι ίδιες.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα παιδιά που είχαν διαγνωστεί με διαβήτη τύπου 1 μεταξύ έξι και 12 ετών ήταν επιρρεπή να έχουν τα αυτοαντισώματα GAD, ωστόσο τα αυτοαντισώματα IA ήταν πιο πιθανό να βρεθούν σε παιδιά κάτω των έξι ετών που εμφανίζουν διαβήτη τύπου 1.

Διαπίστωσαν επίσης ότι εάν ανιχνεύονταν περισσότερα από ένα αυτοαντίσωμα σε παιδιά κάτω των έξι ετών, ο διαβήτης τύπου 1 ήταν πιθανό να εξελιχθεί πιο αργά.

Ο αξιοσημείωτος σύνδεσμος με τη χώρα καταγωγής των παιδιών είχε μικρότερο αντίκτυπο για τα άτομα άνω των έξι ετών.Η σύνδεση μεταξύ της γενετικής σύνθεσης των παιδιών και του υψηλότερου κινδύνου για διαβήτη τύπου 1 ήταν πιο ουσιαστική για τα παιδιά άνω των έξι ετών. Ωστόσο, όταν τα παιδιά άνω των έξι ετών παρουσίασαν περισσότερα από ένα αυτοαντίσωμα, το οικογενειακό τους ιστορικό είχε ελάχιστη έως καθόλου επίδραση στην ανάπτυξη διαβήτη τύπου 1.

Ο Δρ Krischer εξηγεί: «Πολλές από τις παρατηρούμενες διαφορές στη σχέση μεταξύ γονιδίων και περιβαλλοντικών εκθέσεων μπορούν να εξηγηθούν από την ηλικία εμφάνισης των αυτοαντισωμάτων. Αυτό είναι σημαντικό, διότι σημαίνει ότι οι παράγοντες που συνδέονται με τον κίνδυνο διαβήτη πρέπει να εξαρτώνται από την ηλικία για να κατανοηθούν σωστά. Μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές περιβαλλοντικές εκθέσεις που συμβαίνουν σε διαφορετικές ηλικίες που προκαλούν αυτοάνοση νόσο ή ο ίδιος περιβαλλοντικός παράγοντας μπορεί να ενεργεί διαφορετικά σε διαφορετικές ηλικίες».

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Diabetologia.

Πηγές : diabetes.co.uk

Επιμέλεια, απόδοση από αγγλικό κείμενο :

Ιωαννίδης Δημήτρης – Διαβητικός Τύπου 1 – Εκπαιδευτής Αντλιών Ινσουλίνης