Σπάνιο γονίδιο? Μοναδική ιατρική περίπτωση? Λάθος διάγνωση? Απάτη?
Όποια και να είναι η αλήθεια, η ιστορία του Daniel Darkes παρουσιάζει, αν μη τι άλλο, ενδιαφέρον και έχει απασχολήσει τα τελευταία χρόνια, ειδικούς, μέσα ενημέρωσης και φυσικά αποτελεί αντικείμενο συζήτησης στις διαβητικές κοινότητες όλου του πλανήτη.
Ο λόγος? Ο Darkes εμφανίζεται να είναι ο πρώτος καταγεγραμμένος άνθρωπος που έχει θεραπευτεί από Διαβήτη Τύπου 1!Ας δούμε λοιπόν την ιστορία του…
Η διάγνωση και η διακοπή χορήγησης ινσουλίνης
Η διάγνωσή του πραγματοποιείται στα 23 του χρόνια, το 2010. Τέσσερις εβδομάδες πριν, έχει αποχωρήσει από το τάγμα Grenadier Guards του Βρετανικού στρατού για αδιευκρίνιστους ιατρικούς λόγους.
Το σχήμα θεραπείας του περιλαμβάνει 5-6 μονάδες γευματικών Novorapid (ινσουλίνη ταχείας δράσεως) και 8 μονάδες βραδινή Lantus ( ινσουλίνη 24ωρης δράσεως), το οποίο και ακολουθεί για 6 χρόνια.
Το Νοέμβριο του 2016 και ενώ είχε ξεκινήσει εντατικές προπονήσεις για να συμμετάσχει σε υπερμαραθώνιους, αρχίζει να έχει νυχτερινές υπογλυκαιμίες που πριν ήταν πολύ σπάνιες. Σε συνεννόηση με το Northampton General Hospital, μειώνει σταδιακά τις δόσεις, αλλά συνεχίζει να έχει υπογλυκαιμίες, όσο μικρή δόση και να κάνει.
Εν τέλει, ο γιατρός του παίρνει την απόφαση και ο Daniel σταματάει τελείως την χορήγηση ινσουλίνης τον Δεκέμβριο του 2016.
Οι απόψεις των ειδικών και τα β-κύτταρα
Σύμφωνα με κάποιους ειδικούς, ο Darkes έχει ένα εξαιρετικά σπάνιο γονίδιο, το οποίο έδρασε ως εφεδρικό ανοσοποιητικό σύστημα και επαναφόρτισε τα β-κύτταρα στο πάγκρεας, με αποτέλεσμα αυτά να αρχίσουν ξανά την παραγωγή ινσουλίνης. Δεν αποκλείεται και η πιθανότητα η έντονη φυσική του δραστηριότητα και η ενασχόληση με το τρέξιμο να αποτέλεσαν το τραύμα ή το σοκ που ενεργοποίησε την διαδικασία ίασης. Ο Darkes ισχυρίζεται ότι οι ιατροί στο Northampton General Hospital του ανέφεραν τα παραπάνω. Δεν υπάρχει καμία επιβεβαίωση η διάψευση από το ίδιο το νοσοκομείο.
Η θεωρία επαναφόρτισης των β-κυττάρων, έρχεται σε αντίθεση με τα ως τώρα δεδομένα που μας λένε ότι στον Διαβήτη Τύπου 1, τα β-κύτταρα έχουν καταστραφεί εντελώς από το ανοσοποιητικό σύστημα.
Γράφει ο Dr. Matthias von Herrath, καθηγητής αναπτυξιακής ανοσολογίας: “Τα β-κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη, μπορούν σε κάποιες περιπτώσεις να αναγεννηθούν και να ανακτήσουν την λειτουργικότητά τους. Φαίνεται ότι υπάρχει διαφοροποίηση στους διαβητικούς τύπου 1. Σε κάποιους τα β-κύτταρα καταστρέφονται τελείως, ενώ σε άλλους μια ποσότητα παραμένει. Δεν είναι απίθανο ο Darkes να έχει διατηρήσει κάποια λειτουργικά β-κύτταρα, αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η ασθένεια εξαφανίστηκε.”
Μόλις 10% των συνολικών β-κυττάρων επαρκούν για την παραγωγή αρκετής ινσουλίνης, σύμφωνα με τον κλινικό ανοσιολόγο Bart Roep. Αναλόγως και με τον εκάστοτε τρόπο ζωής, έχουν υπάρξει κάποιες πολύ σπάνιες περιπτώσεις ατόμων με Διαβήτη Τύπου 1, τα οποία πέρασαν μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς την ανάγκη χορήγησης ινσουλίνης.
Λάθος Διάγνωση? Ο Διαβήτης τύπου MODY
Ο Διαβήτης τύπου MODY ( Maturity Onset Diabetes of the Young ), είναι μια κληρονομική μορφή διαβήτη που προκαλείται από μετάλλαξη ή μεταλλάξεις σε 1 από τα 11 γονίδια. Οι περιπτώσεις MODY αντιστοιχούν σε 1-5% όλων των περιπτώσεων διαβήτη. Πολλές φορές και ανάλογα πάντα με το γονίδιο που έχει υποστεί την μετάλλαξη, τα συμπτώματα του MODY μοιάζουν πολύ με αυτά του Διαβήτη Τύπου 1, με αποτέλεσμα να γίνεται λάθος διάγνωση και να ακολουθείται λάθος θεραπεία για αρκετά χρόνια. Είναι πολύ πιθανό η περίπτωση του Daniel να εμπίπτει στην κατηγορία αυτή.
Άσκηση και Διατροφή
Ο Dan κάνει εντατικές προπονήσεις και μετέχει σε αγώνες μεγάλων αποστάσεων όπως Μαραθώνιους και Υπερμαραθώνιους. Κάνει 2 προπονήσεις την εβδομάδα 24-48 χιλιόμετρα και μια ακόμη μεγαλύτερη προπόνηση το Σαββατοκύριακο.
Η διατροφή του περιλαμβάνει πολύ ψάρι, κοτόπουλο και λαχανικά, φρούτα, ξηρούς καρπούς και κράκερς για μεσημεριανό. Κατά κανόνα δεν τρώει γλυκά, σοκολάτες και δεν προσθέτει ζάχαρη στα ροφήματά του. Κατ’ εξαίρεση πίνει μπύρα ή μπορεί να φάει γλυκό και να παραγγείλει junk food τα Σαββατοκύριακα.
Τις περιόδους που προπονείται, αυξάνει τους υδατάνθρακες προσθέτοντας 1 μερίδα ρύζι, ζυμαρικά ή γλυκοπατάτες για βραδινό και χυλό βρώμης για μεσημεριανό. Επίσης χρησιμοποιεί ενεργειακά gel ή γλυκά στις προπονήσεις του.
Λαμβάνει βιταμίνες και συμπληρώματα διατροφής σε καθημερινή βάση. 16mg Ψευδάργυρο, 10ug B12, 25 ug D Ultra, 200mg C και 1000mg Ω3 .
Οι σκοτεινές πτυχές της ιστορίας
Πέρα από την πιθανότητα της λανθασμένης διάγνωσης, πρέπει να αναφέρουμε και κάποια αδιευκρίνιστα στοιχεία της ιστορίας του Darkes που στηρίζουν περισσότερο την άποψη ότι πρόκειται για μια περίπτωση απάτης που είχε στόχο απλώς την δημοσιότητα.
Η υπεύθυνη επικοινωνίας του Northampton General Hospital αρνείται την δημοσιοποίηση των εξετάσεων του DD, ισχυριζόμενη ότι κάτι τέτοιο απαγορεύεται από του κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. (Σ.σ Δεν είναι γνωστό αν έχει γίνει κάποια προσπάθεια μετά το Brexit). Δεν επιβεβαιώνει ούτε αρνείται τους ισχυρισμούς του Darkes.
Τον Ιανουάριο του 2017, ο Darkes φέρεται να ταξίδεψε στο Saint Louis των ΗΠΑ, όπου υποβλήθηκε σε μια σειρά από τεστ και ειδικές εξετάσεις, με σκοπό να διευκρινιστεί εάν και κατά πόσο είχαν επανέλθει σε λειτουργία τα παγκρεατικά του κύτταρα. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι εξετάσεις περιλάμβαναν την τοποθέτηση ενός Microchip στο ύψος των νεφρών, για την συνεχή μέτρηση γλυκόζης και πρωτεϊνών στο αίμα, καθώς και τεστ τρεξίματος ειδικά σχεδιασμένο για την περίπτωσή του. Η ύπαρξη ενός τέτοιου chip καθώς και όλα τα ονόματα των ερευνητών, ιατρών και επαγγελματιών υγείας που ασχολήθηκαν με την μελέτη του διαβήτη του Daniel αμφισβητούνται και δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν, καθώς ο τελευταίος αρνήθηκε (!) να υπογράψει το σχετικό έγγραφο δημοσιοποίησης στοιχείων.
Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο είναι το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχει καμία απολύτως ενημέρωση ή εξέλιξη σχετικά με την υγεία και τις εξετάσεις του Darkes. Επιπλέον δεν φαίνεται να επιδιώκει, τουλάχιστον με κάποιο εμφανή τρόπο, την δημοσιότητα, καθώς είναι δυσεύρετος έως και εξαφανισμένος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Προσωπική Εκτίμηση
Ως Διαβητικός Τύπου 1 τα τελευταία 20 χρόνια, μπορώ να πω ότι η σχέση μου με τον Διαβήτη έχει περάσει από πολλά στάδια. Σίγουρα η εξέλιξη της τεχνολογίας με έχει βοηθήσει, όπως και χιλιάδες διαβητικούς στον πλανήτη, στην καλύτερη ρύθμιση και στο να έχω φέρει τη ζωή μου σε ένα εξαιρετικό επίπεδο. Εξ’ αρχής μου έγινε σαφές ότι ο Διαβήτης μου είναι ένα αυτοάνοσο, μη ιάσιμο νόσημα. Ιστορίες σαν του Daniel Darkes τρέφουν αυτό το μικρό κομμάτι ελπίδας που υπάρχει μέσα σε όλους μας ότι ίσως, κάποια στιγμή στο μέλλον μπορεί να υπάρξει κάποιου είδους θεραπεία. Προσωπικά το εντάσσω στα λεπτά όρια μεταξύ επιστημονικής φαντασίας, ιατρικού θαύματος και ευσεβών πόθων. Αν υπάρχει έστω και ένα ψήγμα αλήθειας στην ιστορία αυτή και η μελέτη του σπάνιου γονιδίου του Daniel βοηθήσει τους ερευνητές να έρθουν πιο κοντά στην κατανόηση του Διαβήτη, είναι να αποδειχθεί στο μέλλον. Η πραγματικότητα είναι ότι προς το παρόν δεν υπάρχει καμία επίσημη ιατρική δημοσιοποίηση που να την στηρίζει.
Ιωαννίδης Δημήτρης – Διαβητικός Τύπου 1 – Εκπαιδευτής Αντλιών Ινσουλίνης